Për të kuptuar saktë se cila është dita e Sabatit, duhet të fillojmë nga origjina e tij në krijim, sepse Bibla e vendos Sabatin jo në kohën e Moisiut, por që në fillim të historisë së njerëzimit.
Sabati në javën e krijimit
Bibla thotë:
Zanafilla 2:2–3
> “Ditën e shtatë Perëndia përfundoi veprën që kishte bërë dhe pushoi ditën e shtatë nga gjithë vepra e tij. Dhe Perëndia e bekoi ditën e shtatë dhe e shenjtëroi, sepse atë ditë pushoi nga gjithë vepra e tij që kishte krijuar.”
Këtu shfaqen tre veprime të rëndësishme që Perëndia bëri për ditën e shtatë:
1. Pushoi
2. E bekoi
3. E shenjtëroi
Fjala hebraike për “pushoi” është:
שָׁבַת — shābath (H7673)
kuptimi: të ndalosh, të pushosh, të ndërpresësh punën.
Nga kjo rrjedh fjala:
שַׁבָּת — Shabbat (H7676)
kuptimi: Sabat, ditë pushimi.
Kjo tregon se Sabat do të thotë “ndalim” ose “pushim”, dhe është i lidhur drejtpërdrejt me ditën e shtatë të krijimit.
Bekimi dhe shenjtërimi i ditës
Bibla thotë se Perëndia e bekoi këtë ditë.
Fjala hebraike:
בָּרַךְ — barak (H1288)
kuptimi: të bekosh, të japësh favor hyjnor.
Gjithashtu thuhet se Ai e shenjtëroi atë.
Fjala hebraike:
קָדַשׁ — qadash (H6942)
kuptimi: të shenjtërosh, të veçosh për një qëllim të shenjtë.
Kjo është shumë e rëndësishme në hermeneutikë, sepse Perëndia nuk shenjtëroi vetëm konceptin e pushimit, por një ditë specifike në kohë.
Pra në krijim kemi një strukturë të qartë:
dita e parë
dita e dytë
dita e tretë
dita e katërt
dita e pestë
dita e gjashtë
dita e shtatë — Sabati
Fjala për “i shtati” në hebraisht është:
שְׁבִיעִי — shebii (H7637)
kuptimi: i shtati në rend.
Kjo tregon se Sabati është një ditë e përcaktuar kronologjikisht, jo një ditë e zgjedhur rastësisht.
Sabati u krijua për njeriun
Jezusi e konfirmon këtë në Testamentin e Ri.
Marku 2:27
> “Sabati u bë për njeriun dhe jo njeriu për Sabatin.”
Fjala greke për njeri është:
ἄνθρωπος — anthropos (G444)
kuptimi: njerëzimi, njeriu në përgjithësi.
Ndërsa fjala për Sabat është:
σάββατον — sabbaton (G4521)
Kjo është një deklaratë shumë e rëndësishme hermeneutike, sepse Jezusi nuk tha se Sabati u bë për hebreun, por për njeriun, që përfshin gjithë njerëzimin.
Kjo përforcon idenë se Sabati është një institucion i krijimit, ashtu si:
martesa (Zanafilla 2:24)
familja
puna dhe pushimi.
Sabati si kujtesë e krijimit
Sabati është gjithashtu një përkujtues i krijimit.
Kjo bëhet edhe më e qartë në ligjin e dhjetë urdhërimeve.
Eksodi 20:11
> “Sepse në gjashtë ditë Zoti bëri qiellin dhe tokën… dhe pushoi ditën e shtatë.”
Këtu fjala për bëri / krijoi lidhet me hebraishten:
עָשָׂה — asah (H6213)
kuptimi: të bësh, të krijosh, të formosh.
Pra Sabati është një memorial i krijimit, një kujtesë javore që Perëndia është Krijuesi.
Përfundim i pikës së parë
Nga studimi i tekstit biblik dhe i gjuhëve origjinale del se:
Sabati u vendos në krijim.
Është dita e shtatë e javës.
U bekua dhe u shenjtërua nga vetë Perëndia.
U krijua për të gjithë njerëzimin.
Prandaj Sabati nuk është thjesht një traditë fetare, por një institucion hyjnor i vendosur që në fillim të historisë njerëzore.
Origjina e Sabatit në Krijim
